Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γνώση που φωτίζει τον κόσμο

Εισαγωγή στη Ιαπωνική Λογοτεχνία: Οδηγός Ανάγνωσης από το «Ιστορία του Γκέντζι» στον Μουρακάμι

Από το «Ιστορία του Γκέντζι», που μετράται μεταξύ των πρώτων μυθιστορημάτων του κόσμου, στον μάστερ του χάϊκου Μπασό, από τον Σόσεκι και τον Ακουταγκάβα στους ντεμπουταρίους Νόμπελ Καγιαμπάτα και Οέ, και από τον Μουρακάμι και τη Γιόσιμότο στην Σαγιάκα Μουράτα: οι περιόδοι της ιαπωνικής λογοτεχνίας, τα κλειδιά έργα και προτάσεις για να ξεκινήσετε.

Εισαγωγή στη Ιαπωνική Λογοτεχνία: Οδηγός Ανάγνωσης από το «Ιστορία του Γκέντζι» στον Μουρακάμι

Η ιαπωνική λογοτεχνία είναι μια πύλη προς έναν πλούσιο κόσμο: περισσότερες από χίλια χρόνια ιστορίας, μια αισθητική ευαίσθητη στη φύση και την εφήμερη φύση των πραγμάτων, και σύγχρονοι συγγραφείς που διαβάζονται σε όλο τον κόσμο.

Η κλασική εποχή: η λογοτεχνία της αυλής

Η «Ιστορία του Γκέντζι» (Γκέντζι Μονογκατάρι), γραμμένη από την αυλική Μουρασάκι Σικίμπου στις αρχές του 11ου αιώνα, θεωρείται ένα από τα πρώτα μυθιστορήματα του κόσμου. Η ιστορία των ερωτήσεων και της αυλικής ζωής του Πρίγκιπα Γκέντζι διαβάζεται ακόμα και σήμερα για τις λεπτές της παρατηρήσεις των ανθρώπινων σχέσεων. Από την ίδια περίοδο, το «Βιβλίο του Μαξιλαριού» (Μακούρα νο Σόσι) της Σέι Σονάγκον, με την πρωτότυπη του δομή παρατηρήσεων και καταλόγων, είναι πρωτοπόρος της δοκίμιο μορφής.

Το χάϊκου και ο Μπασό

Το χάϊκου, το σύντομο ποίημα δεκαεπτά συλλαβών, έφτασε στην καλλιτεχνική του κορυφή τον 17ο αιώνα με τον Ματσουό Μπασό. Το «Στενή Οδός στο Βαθύ Βορρά» (Οκού νο Χοσομίτσι), που συνδυάζει ταξιδιωτικές σημειώσεις και ποιήματα, ανήκει σταmeisterpieces της ιαπωνικής λογοτεχνίας. Το χάϊκου στοχεύει να πιάσει μια στιγμή μέσω εικόνων εποχής και φύσης.

Η εποχή της εκσυγχρονισμού

Όταν η Ιαπωνία άνοιξε προς τη Δύση στα τέλη του 19ου αιώνα, το μυθιστόρημα πήρε νέα μορφή. Ο Νατσούμε Σόσεκι μετράται μεταξύ των ιδρυτών της σύγχρονης ιαπωνικής λογοτεχνίας με το σατιρικό μυθιστόρημα «Είμαι μια Γάτα» (1905) και το «Κόκορο» (1914), για τη μοναξιά. Οι ιστορίες «Ρασόμων» και «Σε ένα Δάσος» του Ργιούνοσούκε Ακουταγκάβα έδωσαν έμπνευση στην διάσημη ταινία «Ρασόμων» του Ακίρα Κουροσάβα. Ένα από τα πιο престижιοτικά λογοτεχνικά βραβεία της Ιαπωνίας φέρει τώρα το όνομά του.

Οι ντεμπουταρίους Νόμπελ

Ο Γιασουνάρι Καγιαμπάτα, με λυρικά, λεπτόλογα μυθιστορήματα όπως το «Χώρα του Χιονιού», έγινε ο πρώτος Ιάπωνας συγγραφέας που κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1968. Ο Κεντζαμπούρο Οέ λάβε το ίδιο βραβείο το 1994. Ο Ιάπωνας καταγωγής Βρετανός συγγραφέας Καζούο Ισιγκούρο κέρδισε το Νόμπελ το 2017. Ο Γιούκιο Μισίμα, με έργα όπως το «Ναός του Χρυσού Παβίλιον», ανήκει στους πιο συζητούμενους ιαπωνικούς συγγραφείς του 20ου αιώνα.

Η σύγχρονη εποχή

Ο Χαρούκι Μουρακάμι, συνδυάζοντας σουρρεαλιστικά στοιχεία με την καθημερινή μοναξιά, έχει γίνει ένας από τους περισσότερο μεταφραζόμενους συγγραφείς του κόσμου· το «Νορβηγικό Δάσος» (1987) είναι μεταξύ των πιο γνωστών του έργων. Το μικρό μυθιστόρημα «Κουζίνα» (1988) της Μπανάνας Γιόσιμότο έφτασε σε ευρύ κοινό με τα θέματα της απώλειας και της θεραπείας. Το «Γυναίκα του Καταστήματος Ευκολίας» (Κονμπίνι Νίνγκεν) της Σαγιάκας Μουράτα, νικήτρια του βραβείου Ακουταγκάβα το 2016, είναι ένα σύντομο, εντυπωσιακό μυθιστόρημα που ρωτάει τα κοινωνικά πρότυπα.

Από πού να ξεκινήσετε;

  • Σύντομο και ευανάγνωστο: Γυναίκα του Καταστήματος Ευκολίας, Κουζίνα, ιστορίες του Ακουταγκάβα.
  • Σύγχρονα κλασικά: Κόκορο, Χώρα του Χιονιού.
  • Σύγχρονα και δημοφιλή: μυθιστορήματα του Μουρακάμι.
  • Για φίλους των κλασικών: συντομευμένες ή σχολιασμένες μεταφράσεις της Ιστορίας του Γκέντζι και του χάϊκου του Μπασό.

Εννοίες που βοηθούν στην κατανόηση της ιαπωνικής λογοτεχνίας

Διαβάζοντας ιαπωνική λογοτεχνία, μερικές έννοιες εμφανίζονται ξανά και ξανά. Το να τις γνωρίζετε σας βοηθά να πιάσετε καλύτερα τα συναισθήματα που τονίζονται, ειδικά στα κλασικά έργα και τα σύγχρονα μυθιστορήματα.

  • Μονό νο αουάρε: Μια νοσταλγική ευαισθησία που νιώθεται μπροστά σε όλα όσα περνούν· ο γνώστης του 18ου αιώνα Μοτόρι Νориνάγκα ερμήνευσε αυτή την έννοια ως την ουσία της Ιστορίας του Γκέντζι συγκεκριμένα.
  • Γουάμπι-σάμπι: Μια αισθητική που βρίσκει ομορφιά στην απλότητα, την παλαιότητα και την ατελής φύση· αναπτύχθηκε μαζί με την τελετή του τσαγιού και επηρέασε επίσης την ποίηση και την πεζογραφία.
  • Το Ι-μυθιστόρημα (σισόσετσού): Ένας τύπος μυθιστορήματος που διαδόθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, στο οποίο ο συγγραφέας περιγράφει τη δική του ζωή και εσωτερικό κόσμο με σχεδόν ημερολογιακή ανοιχτότητα.

Τα βραβεία Ακουταγκάβα και Ναόκι

Στην Ιαπωνία, τα λογοτεχνικά βραβεία παίζουν σημαντικό ρόλο στο να φέρουν ένα βιβλίο ή έναν συγγραφέα στην προεξοχή. Τα πιο γνωστά δύο από αυτά είναι τα βραβεία Ακουταγκάβα και Ναόκι, ιδρυμένα το 1935 από τον συγγραφέα και εκδότη Κικούτσι Καν.

Το βραβείο Ακουταγκάβα ονομάστηκε από τον Ργιούνοσούκε Ακουταγκάβα, συγγραφέα της ιστορίας «Ρασόμων», και απονέμεται συνήθως σε λογοτεχνικά έργα νέων ή νέων συγγραφέων. Το βραβείο Ναόκι ονομάστηκε από τον συγγραφέα Σαντούγκο Ναόκι και βραβεύει τη δημοφιλή λογοτεχνία που μιλάει σε ευρύτερο κοινό. Και τα δύο βραβεία απονέμονται δύο φορές το χρόνο και τα αποτελέσματά τους λαμβάνουν ευρεία κάλυψη στην ιαπωνική τύπου. Για όσους θέλουν να ανακαλύψουν έναν νέο ιαπωνικό συγγραφέα, οι νικητές αυτών των βραβείων τα τελευταία χρόνια αποτελούν καλή λίστα εκκίνησης.

Πηγές και επιπλέον ανάγνωση

  1. Keene, D., «Seeds in the Heart» και «Dawn to the West», Columbia University Press.
  2. Nobel Prize Outreach, σελίδες βραβείων για Καγιαμπάτα (1968), Οέ (1994) και Ισιγκούρο (2017).
  3. The Japan Foundation, πόροι μετάφρασης και ανάγνωσης ιαπωνικής λογοτεχνίας.
  4. Encyclopaedia Britannica, λήμμα «Japanese literature».
  5. Encyclopaedia Britannica – Japanese literature
  6. Encyclopaedia Britannica – Motoori Norinaga
  7. Society for the Promotion of Japanese Literature – Akutagawa and Naoki prizes
Κοινοποίηση
Ακολουθήστε το YulaHubΜάθετε πρώτοι τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας.
RSS

Αφήστε ένα σχόλιο

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα απαιτούμενα πεδία επισημαίνονται με *