Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γνώση που φωτίζει τον κόσμο

Μπαμπούρ: Ο απόγονος του Τιμούρ που ίδρυσε την Αυτοκρατορία των Μογόλ στην Πανίπατ

Ο Ζαχίρ αλ-Ντιν Μουχάμαντ Μπαμπούρ καταγόταν από τον Τιμούρ από πλευράς πατέρα και από τον Τζένγκις Χαν από πλευράς μητέρας. Ξεκινώντας από τη Φεργκανά, κατέλαβε το Καμπούλ και το 1526 νίκησε τον σουλτάνο της Ντέλι Ιμπραχίμ Λόντι στην Πανίπατ, ιδρύοντας την Αυτοκρατορία των Μογόλ στην Ινδία. Το απομνημονεύματά του, το Μπαμπουρνάμα, γραμμένο στα Τσαγκατάι Τουρκικά, θεωρείται από τις μεγάλες αυτοβιογραφίες της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Μπαμπούρ: Ο απόγονος του Τιμούρ που ίδρυσε την Αυτοκρατορία των Μογόλ στην Πανίπατ
Εικόνα: c.1640 / Wikimedia Commons (Public domain)

Ο Μπαμπούρ ήταν γιος του Ομάρ Σαϊκ Μιρζά, ηγεμόνα της Φεργκανά. Όταν ο πατέρας του πέθανε το 1494, ανέβηκε στον θρόνο στα ένδεκα χρόνια. Στην νεότητά του κατέλαβε το Σαμαρκάνδ πολλές φορές αλλά δεν κατάφερε να το κρατήσει εναντίον του ούζμπεκ ηγεμόνα Σαϊμπάνι Χαν.

Καμπούλ

Το 1504 κατέλαβε το Καμπούλ και το έκανε τη νέα του βάση, ξεκινώντας τότε εκστρατείες στην Ινδία. Κατά αυτή την περίοδο πρόσθεσε πυροβολισμούς και αρτοπιεστία στο στρατό του.

Πανίπατ και Ινδία

Την 21 Απριλίου 1526 στην Πανίπατ, βόρεια της Ντέλι, νίκησε το πολύ μεγαλύτερο στρατό του σουλτάνου της Ντέλι Ιμπραχίμ Λόντι. Η μάχιμή του διάταξη με άμαξες αλυσιδεμένες μεταξύ τους, με κανόνια και μουσκετήρες πίσω από αυτές, περιγράφεται στις πηγές ως μέθοδος «Ρουμί» (Οθωμανική). Το 1527 νίκησε τον ρατπούτ ηγεμόνα Ράνα Σάνγκα στο Κάνουα, ασφαλίζοντας την κυριαρχία του στη βόρεια Ινδία.

Το Μπαμπουρνάμα

Ο Μπαμπούρ περιέγραψε τη ζωή του, τις εκστρατείες του και τα φυτά και τα ζώα των τόπων που είδε στο Μπαμπουρνάμα, γραμμένο στα Τσαγκατάι Τουρκικά. Έγραψε επίσης ποιήματα.

Θάνατος

Ο Μπαμπούρ πέθανε στην Άγκρα στις 26 Δεκεμβρίου 1530. Συμφώνως με τις θέλησές του, ταφήθηκε αργότερα στον κήπο του στο Καμπούλ (Μπαγκ-ε Μπαμπούρ). Τον διάδεξε ο γιος του Χουμάγιουν· η αυτοκρατορία διήρκεσε μέχρι το 1857.

Το ταξίδι του Μπαμπουρνάμα

Τα απομνημονεύματα του Μπαμπούρ, γραμμένα στα Τσαγκατάι Τουρκικά, μεταφράστηκαν στα Περσικά το 1589, στη βασιλεία του εγγονού του Ακμπάρ, από τον Αμπντουλ Ραχίμ Χαν-ι Χανάν. Εικονογραφημένες αντίγραφες αυτής της μετάφρασης προετοιμάστηκαν στο εργαστήρι του Ακμπάρ, και διασκορπισμένες σελίδες αυτών των μινιατούρων βρίσκονται σήμερα στα μεγάλα μουσεία του κόσμου. Το έργο γνώρισε στην Ευρώπη τον 19ο αιώνα: η γαλλική μετάφραση του Παβέ ντε Κορτέιγ εκδόθηκε το 1871 και η αγγλική μετάφραση της Αννέτ Μπεβερίτζ το 1922· η μετάφραση του Γουίλερ Θάκστον το 1996 είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο αγγλικό κείμενο σήμερα. Το Μπαμπουρνάμα θεωρείται μια από τις πιο αναλυτικές και πιο ειλικρινείς αυτοβιογραφίες που γράφτηκαν από δικό του χέρι ηγεμόνα στον ισλαμικό κόσμο.

Μια πάθος για τους κήπους

Ο Μπαμπούρ θυμάται ως ο ηγεμόνας που φέρει στην Ινδία την τετραμερή διάταξη του περσικού κήπου, το «τσαρμπαγκ». Στο Μπαμπουρνάμα παραπονιέται για τη ζέστη, τη σκόνη και την έλλειψη τρεχούμενου νερού στην Ινδία· στην Άγκρα, στα όχθη της Γιάμουνά, είχε διαμορφώσει κήπους με φρεάτια και υδραγωγούς κανάλια. Ο κήπός του στο Καμπούλ είναι γνωστός σήμερα ως «Μπαγκ-ε Μπαμπούρ», και εκεί βρίσκεται και ο τάφος του Μπαμπούρ. Ο κήπος ανακαινίστηκε και ξαναάνοιξε για το κοινό μετά από εκτεταμένο έργο που πραγματοποίησε το Ίδρυμα Αγκά Χαν για τον Πολιτισμό μεταξύ 2002 και 2008.

Η ιστορία της ασθένειας του Χουμάγιουν

Η πιο γνωστή περιγραφή του θανάτου του Μπαμπούρ εμφανίζεται στο Χουμάγιουν-νάμα της κόρης του Γκουλμπαντάν Μπεγκούμ. Σύμφωνα με την ιστορία, όταν ο γιος του Χουμάγιουν πέφτει σοβαρά άρρωστος, ο Μπαμπούρ περπατάει γύρω από το κρεβάτι του και προσεύχεται στον Θεό να μεταφέρει την ασθένεια του γιού του στον εαυτό του· ο Χουμάγιουν ανακούφισε, ενώ ο Μπαμπούρ άρρωστησε και πέθανε λίγους μήνες αργότερα. Οι ιστορικοί θεωρούν αυτή την ιστορία λιγότερο ως πραγματικό γεγονός και περισσότερο ως αφηγήσεις της αγάπης ενός πατέρα. Αν και η βασιλεία του Μπαμπούρ στην Ινδία διήρκεσε μόνο τέσσερα χρόνια, η δυναστεία που ίδρυσε βασίλευσε στην Ινδία για τρία αιώνες.

Κανόνια και μουσκέτα στον στρατό του

Μαθαίνοντας από τις ήττες του στην Κεντρική Ασία, ο Μπαμπούρ πρόσθεσε πυροβολισμούς στον στρατό του. Στο Μπαμπουρνάμα αναφέρει τους μάστρους του πυροβολισμού Ούσταντ Αλί Κούλι και Μουσταφά Ρουμί και περιγράφει τη χρήση κανονίων στην Πανίπατ και στο Κάνουα. Επειδή τα όπλα πυρός δεν είχαν διαδοθεί ευρέως στον πόλεμο στην Ινδία μέχρι τότε, έδωσαν τόσο στρατιωτικό όσο και ψυχολογικό πλεονέκτημα. Οι αντίπαλοι στρατοί που χρησιμοποιούσαν ελέφαντες χάσανε την τάξή τους καθώς τα ζώα πανικόβαλλονταν από τον ήχο των πυροβολισμών.

Συχνές ερωτήσεις

Γιατί «Μογόλ»; Η λέξη προέρχεται από την περσική και ινδική μορφή του «Μογγόλ»; η ίδια η δυναστεία ταυτίζονταν ως Τιμουρίδα.

Πηγές και επιπλέον ανάγνωση

  1. Babur, Baburnama.
  2. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, “Bâbür”.
  3. Encyclopaedia Britannica, “Babur”.
  4. The Baburnama: Memoirs of Babur, Prince and Emperor (trans. Wheeler M. Thackston, Oxford University Press, 1996)
  5. Stephen F. Dale – The Garden of the Eight Paradises: Bābur and the Culture of Empire in Central Asia, Afghanistan and India (Brill, 2004)
  6. Aga Khan Trust for Culture – "Bagh-e Babur" restoration project
Κοινοποίηση
Ακολουθήστε το YulaHubΜάθετε πρώτοι τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας.
RSS

Αφήστε ένα σχόλιο

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα απαιτούμενα πεδία επισημαίνονται με *