Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γνώση που φωτίζει τον κόσμο

Ακμπάρ ο Μεγάλος: Ο άρχοντας που έκανε την Αυτοκρατορία των Μογόλ την Μεγάλη Δύναμη της Ινδίας

Τζαλάλ αλ-Ντιν Μουχάμαντ Ακμπάρ ηγήθηκε της Αυτοκρατορίας των Μογόλ από το 1556 έως το 1605. Ανήλθε στον θρόνο στα δεκατρία και μέσω κατακτήσεων εξέτεινε την αυτοκρατορία σε μεγάλο μέρος της βόρειας και κεντρικής Ινδίας. Είναι γνωστός για το σύστημα μανσαμπντάρι, την πολιτική του θρησκευτικής ανοχής και την πόλη Φατέχπουργ Σίκρι.

Ακμπάρ ο Μεγάλος: Ο άρχοντας που έκανε την Αυτοκρατορία των Μογόλ την Μεγάλη Δύναμη της Ινδίας
Εικόνα: 1605 artist / Wikimedia Commons (Public domain)

Ο Ακμπάρ ήταν γιος του μόγολ άρχοντα Χουμάγιουν, γεννημένος κατά τα χρόνια της εξορίας του πατέρα του. Με τον ξαφνικό θάνατο του Χουμάγιουν το 1556, ανέβηκε στον θρόνο στα δεκατρία. Ο κηδεμόνας του Μπάγιραν Χάν νίκησε τον στρατό του Χέμου στη Δεύτερη Μάχη του Πανιπάτ εκείνο το χρόνο, ανακτώντας τη Νέα Δελχί για τους Μογόλ.

Κατακτήσεις

Μετά την άσκηση της εξουσίας στα δικά του χέρια, ο Ακμπάρ κατέκτησε τη Μάλβα, τη Ρατζπούτανα, το Γκουτζαράτ, τη Βεγγαλία, το Κασμίρ και τη βόρεια Ντεκάν. Μέσω γάμων και συμμαχιών με τους Ρατζπούτ άρχοντες, τους έκανε κεντρικό μέρος του κράτους.

Κυβέρνηση

Δημιούργησε το μανσαμπντάρι σύστημα κατάταξης στρατιωτικών και πολιτικών αξιωματικών και μεταρρύθμισε την φορολογία. Το 1564 κατήργησε το φόρο τζίζγια στους μη-Μουσουλμάνους. Καθοδηγούμενος από την σουλ-ι κουλ («ειρήνη με όλους»), πρόσκλησε γνώμονες διαφορετικών θρησκειών σε συζητήσεις στην αυλή του, και περίπου το 1582 εισήγαγε μια διδασκαλία που ονομάστηκε «Ντιν-ι Ιλάχι», η οποία παρέμεινε περιορισμένη στον εσωτερικό του κύκλο.

Πολιτισμός και αρχιτεκτονική

Κοντά στην Άγκρα χτίσισε μια νέα πρωτεύουσα, τη Φατέχπουργ Σίκρι (πλέον τόπος Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO). Η μινιατούρα εζήτησε στην αυλή του, και ο ιστορικός Αμπούλ-Φαζλ ηχώρησε τη βασιλεία του στο Ακμπάρναμα.

Θάνατος

Ο Ακμπάρ πέθανε στην Άγκρα το 1605 και ταφένταφε στο τάφο του στη Σικανντέρα. Τον διέδωσε ο γιος του Τζαχανγκίρ.

Ο Ναός της Λατρείας, μεταφράσεις και αυλικός πολιτισμός

Το 1575 ο Ακμπάρ χτίσισε στην Φατέχπουργ Σίκρι μια αίθουσα διαλόγου που ονομάστηκε «Ιμπαδάτ Χανά» (Ναός της Λατρείας). Εκεί πρώτα μουσουλμάνοι γνώμονες, μετά χιντουϊστοί, τζαϊνιστές και ζοροαστριανοί γνώμονες, και από το 1580 ιησουίτες ιερείς που ήρθαν από τη Γκόα, διέλεξαν για θρησκευτικά και φιλοσοφικά θέματα στην παρουσία του αυτοκράτορα.

  • Το γραφείο μεταφράσεων: Με την υποστήριξη του Ακμπάρ, μεγάλα σανσκριτικά έργα μεταφράστηκαν στα περσικά. Η περσική μετάφραση του Μαχαμπαράτα δόθηκε το όνομα Ραζμνάμα («Βιβλίο του Πολέμου») και εικονογραφήθηκε με μινιατούρες· μεταφράστηκε επίσης το Ραμαγιάνα.
  • Διάβασμα και γραφή: Σύμφωνα με τις πηγές ο Ακμπάρ δεν μπορούσε να διαβάσει ούτε να γράψει· ωστόσο, χτίσισε μια μεγάλη βιβλιοθήκη και απέκτησε ευρύ πολιτισμό ακούγοντας βιβλία να διαβάζονται φωνητά.
  • Μαέστροι της αυλής: Ο μουσικός Τάνσεν και ο ειδικός δημοσιονομικών Τοντάρ Μαλ, μαζί με ο ιστορικός Αμπούλ-Φαζλ, είναι μεταξύ των πιο γνωστών προσωπικοτήτων της αυλής.

Το φορολογικό σύστημα: Η έρευνα του Τοντάρ Μαλ

Μια από τις διαρκείς καινοτομίες της βασιλείας του Ακμπάρ ήταν το σύστημα φόρου γης που δημιουργήθηκε υπό την ηγεσία του υπουργού οικονομικών του Τοντάρ Μαλ. Οι γεωργικές γαίες μετρήθηκαν με τυπικές μονάδες, ο μέσος όρος της απόδοσης και των τιμών για δέκα χρόνια υπολογίστηκε για κάθε καλλιέργεια, και ο φόρος καθορίστηκε σε μετρητά σύμφωνα με αυτόν τον μέσο όρο. Αυτό το σύστημα, που επεκτάθηκε το 1580, στόχευε να κάνει τη σχέση μεταξύ αγρότη και κράτους πιο προβλέψιμη.

Μαζί με το σύστημα μανσαμπντάρι, αυτό το φορολογικό σύστημα αποτέλεσε τη βάση της δύναμης του μόγολ κράτους τον επόμενο αιώνα. Οι ιστορικοί θεωρούν την προσέγγιση του Ακμπάρ στη διακυβέρνηση ως στροφικό σημείο στην ιστορία των Μογόλ τόσο λόγω των στρατιωτικών του κατακτήσεων όσο και λόγω αυτών των θεσμικών ρυθμίσεων.

Αϊν-ι Ακμπάρι: ο κατάλογος μιας αυτοκρατορίας

Η λεπτομερής γνώση μας για τη βασιλεία του Ακμπάρ τη χρωστούμε σε μεγάλο βαθμό στον υπουργό και ιστορικό του Αμπούλ-Φαζλ. Το Αϊν-ι Ακμπάρι, ο τελευταίος τόμος του Ακμπάρναμα του Αμπούλ-Φαζλ, ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1590 και είναι λιγότερο βιβλίο ιστορίας και περισσότερο ολοκληρωτική επισκόπηση του κράτους.

Το έργο καταγράφει τις επαρχίες (σουμπάς) μία-μια, καταγράφοντας τα έσοδα κάθε περιοχής, τις καλλιέργειες, τις μονάδες μέτρησης και ζυγισμού, και τα εργαστήρια, τις σταβλούς και τα έξοδα της αυλής. Περιέχει επίσης μεγάλα τμήματα για την χιντουϊστική φιλοσοφία, τις επιστήμες και τα έθιμα· από αυτή την άποψη θεωρείται αντανάκλαση της επιθυμίας του Ακμπάρ να κατανοήσει διαφορετικές θρησκείες.

Ένας φιλόβιβλος που δεν μπορούσε να διαβάσει

Οι πηγές αναφέρουν ότι ο Ακμπάρ δεν μάθε ποτέ να διαβάζει και να γράφει, ωστόσο είχε βιβλία να διαβάζονται φωνητά κάθε μέρα. Στην αυλή του σανσκριτικά έργα μεταφράζονταν στα περσικά· η περσική μετάφραση του Μαχαμπαράτα προετοιμάστηκε με μινιατούρες με τον τίτλο «Ραζμνάμα». Ο Αμπούλ-Φαζλ, από την πλευρά του, βιάστηκε και σκοτώθηκε το 1602 με instigation του Πρίγκιπα Σαλίμ (του μεταγενέστερου Τζαχανγκίρ), γεγονός που σάλευσε βαθιά τον Ακμπάρ.

Πηγές και επιπλέον ανάγνωση

  1. Αμπούλ-Φαζλ, Ακμπάρναμα.
  2. Τουρκία Διγιάνετ Βακφί Ισλάμ Ανσικλοπεδισι, «Εκμπέρ Σαχ».
  3. Encyclopaedia Britannica, «Akbar».
  4. Αμπούλ-Φαζλ – Αϊν-ι Ακμπάρι
  5. John F. Richards – The Mughal Empire (Cambridge University Press, 1993)
  6. Irfan Habib – The Agrarian System of Mughal India (1963)
  7. Αμπούλ-Φαζλ – Αϊν-ι Ακμπάρι (trans. H. Blochmann and H. S. Jarrett, Asiatic Society of Bengal, 1873–1894)
  8. John F. Richards – The Mughal Empire (Cambridge University Press, 1993)
Κοινοποίηση
Ακολουθήστε το YulaHubΜάθετε πρώτοι τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας.
RSS

Αφήστε ένα σχόλιο

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα απαιτούμενα πεδία επισημαίνονται με *