Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γνώση που φωτίζει τον κόσμο

Μια σύντομη ιστορία της ταινίας κινουμένων σχεδίων: Από τα χειροποίητα καρέ στα γραφικά υπολογιστή

Δεκάδες σχέδια για ένα μόνο δευτερόλεπτο κίνησης: το animation είναι ένας από τους πιο απαιτητικούς και δημιουργικούς κλάδους του κινηματογράφου. Τα ορόσημα ενός ταξιδιού από τα οπτικά παιχνίδια μέχρι το animation υπολογιστή.

Μια σύντομη ιστορία της ταινίας κινουμένων σχεδίων: Από τα χειροποίητα καρέ στα γραφικά υπολογιστή

Το animation είναι η τέχνη της δημιουργίας της ψευδαίσθησης της κίνησης δείχνοντας ελαφρώς διαφορετικές ακίνητες εικόνες σε γρήγορη διαδοχή. Τα μάτια και ο εγκέφαλός μας αντιλαμβάνονται αυτά τα καρέ όχι ένα προς ένα, αλλά ως συνεχή κίνηση. Για περισσότερο από έναν αιώνα, αυτή η απλή αρχή έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο αγαπημένες μορφές τέχνης στον κόσμο.

Πριν από τον κινηματογράφο: οπτικά παιχνίδια

Τον 19ο αιώνα, οπτικά παιχνίδια όπως το φενακιστοσκόπιο και το ζωοτρόπιο έδιναν ζωή σε σχέδια πάνω σε έναν περιστρεφόμενο δίσκο ή κύλινδρο. Το «οπτικό θέατρο» που παρουσίασε ο Γάλλος εφευρέτης Εμίλ Ρενό στο Παρίσι τη δεκαετία του 1890 θεωρείται από τις πρώτες προβολές κινουμένων σχεδίων σε οθόνη.

Τα πρώτα καρτούν

Καθώς ο κινηματογράφος εξαπλωνόταν στις αρχές του 20ού αιώνα, οι δημιουργοί animation άρχισαν να κινηματογραφούν καρέ σχεδιασμένα σε χαρτί. Σε αυτή την πρώιμη περίοδο, κάθε καρέ έπρεπε να σχεδιαστεί ξανά μαζί με το φόντο του. Η εισαγωγή των διαφανών φύλλων σελλοϊδίου (cels) αποτέλεσε επανάσταση: οι χαρακτήρες σχεδιάζονταν σε διαφανή φύλλα, ενώ το φόντο προετοιμαζόταν μόνο μία φορά.

Η χρυσή εποχή και οι ταινίες μεγάλου μήκους

Με τον συγχρονισμένο ήχο και την έγχρωμη ταινία στις δεκαετίες του 1920 και 1930, το animation αναπτύχθηκε ραγδαία, υπό την καθοδήγηση μεγάλων στούντιο. Η πρώτη αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους με ήχο και χρώμα, που κυκλοφόρησε το 1937, απέδειξε ότι η μορφή αυτή δεν περιοριζόταν σε σύντομη ψυχαγωγία. Την ίδια περίοδο, Ευρωπαίοι καλλιτέχνες όπως η Λότε Ράινιγκερ ξεχώρισαν με πρωτότυπες τεχνικές, όπως το animation σιλουέτας.

Διαφορετικές σχολές

Στο δεύτερο μισό του αιώνα, το anime αναπτύχθηκε στην Ιαπωνία και είχε παγκόσμιο αντίκτυπο με το ιδιαίτερο στυλ σχεδίασης και το ευρύ φάσμα θεμάτων του. Στην Ανατολική Ευρώπη, το animation με μαριονέτες και χάρτινες φιγούρες ξεχώρισε για το καλλιτεχνικό και πειραματικό του έργο. Οι ταινίες "stop-motion" με πηλό απέκτησαν επίσης ένα πιστό κοινό.

Η εποχή των υπολογιστών

Στη δεκαετία του 1980, τα γραφικά υπολογιστή άρχισαν να χρησιμοποιούνται για σύντομες σκηνές σε ταινίες. Η κυκλοφορία το 1995 της πρώτης ταινίας μεγάλου μήκους που δημιουργήθηκε εξ ολοκλήρου από υπολογιστή σηματοδότησε την έναρξη μιας νέας εποχής. Σήμερα, το 3D animation έχει φτάσει σε ένα εκπληκτικό επίπεδο, με ρεαλιστικές προσομοιώσεις φωτός, υφασμάτων και νερού.

Το animation στην Τουρκία

Τα πρώτα πειράματα ταινιών κινουμένων σχεδίων στην Τουρκία χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1940. Τα τελευταία χρόνια, η τουρκική βιομηχανία animation έχει αναπτυχθεί αισθητά, με τηλεοπτικές σειρές, ταινίες μεγάλου μήκους και ταινίες μικρού μήκους να κερδίζουν βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ.

Όσο κι αν αλλάζει η τεχνολογία, η ουσία του animation παραμένει η ίδια: να δίνει ζωή στη φαντασία μέσα από υπομονετική εργασία, καρέ προς καρέ.

Πώς παράγεται μια ταινία κινουμένων σχεδίων;

Η βάση του animation είναι ότι οι ακίνητες εικόνες που προβάλλονται σε γρήγορη διαδοχή δημιουργούν μια ψευδαίσθηση κίνησης στο μάτι. Η τυπική ταχύτητα στον κινηματογράφο είναι 24 καρέ ανά δευτερόλεπτο. Επειδή η δημιουργία ενός ξεχωριστού σχεδίου για κάθε καρέ απαιτεί πολλή δουλειά στο χειροκίνητο animation, το ίδιο σχέδιο χρησιμοποιείται για δύο καρέ σε πολλές σκηνές· αυτό ονομάζεται εργασία «στα δύο» (on twos) και σημαίνει 12 σχέδια ανά δευτερόλεπτο.

  • Σενάριο και storyboard: Η ιστορία σχεδιάζεται σκηνή προς σκηνή σε πλαίσια παρόμοια με ένα κόμικ.
  • Animatic: Τα πλαίσια του storyboard συνδυάζονται με προσωρινό ήχο για να παραχθεί ένα πρόχειρο προσχέδιο της ταινίας· εδώ δοκιμάζεται ο χρονισμός.
  • Animation και ολοκλήρωση: Οι χαρακτήρες ζωντανεύουν και προστίθενται χρώμα και φωτισμός· στο animation υπολογιστή, κάθε καρέ υπολογίζεται και μετατρέπεται σε εικόνα μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται «rendering» (απόδοση).

Στα μεγάλα στούντιο, μια ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους ολοκληρώνεται μέσω της κοινής εργασίας εκατοντάδων ανθρώπων κατά τη διάρκεια αρκετών ετών.

Stop-motion: δίνοντας ζωή σε αντικείμενα καρέ προς καρέ

Το stop-motion, το οποίο χρησιμοποιεί πραγματικά αντικείμενα αντί για σχέδια ή γραφικά υπολογιστή, είναι μία από τις παλαιότερες και πιο υπομονετικές τεχνικές animation. Μια μαριονέτα, μια φιγούρα από πηλό ή ένα μοντέλο μετακινείται πολύ ελαφρώς για κάθε καρέ και φωτογραφίζεται· όταν οι εικόνες αναπαράγονται στη σειρά, το αντικείμενο φαίνεται να κινείται από μόνο του.

Οι φιγούρες που χρησιμοποίησε ο Ρέι Χαριχάουζεν στα κινηματογραφικά εφέ, οι χαρακτήρες από πηλό του βρετανικού στούντιο Aardman, Γουάλας και Γκρόμιτ, και η ταινία «Coraline» (2009) του αμερικανικού στούντιο Laika είναι γνωστά παραδείγματα αυτής της τεχνικής. Στα γυρίσματα stop-motion, μπορεί να παραχθούν μόνο λίγα δευτερόλεπτα υλικού σε μια καλή μέρα. Αν και οι ψηφιακές κάμερες και η ρετουσάρισμα μέσω υπολογιστή κάνουν τη δουλειά ευκολότερη σήμερα, η χειροποίητη, απτή αίσθηση της τεχνικής εξακολουθεί να της δίνει μια ξεχωριστή θέση.

Πηγές και περαιτέρω ανάγνωση

  1. Thomas F., Johnston O. (1981) – The Illusion of Life: Disney Animation
  2. Williams R. (2001) – The Animator's Survival Kit
Κοινοποίηση
Ακολουθήστε το YulaHubΜάθετε πρώτοι τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας.
RSS

Αφήστε ένα σχόλιο

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα απαιτούμενα πεδία επισημαίνονται με *