Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γνώση που φωτίζει τον κόσμο

Σαχ Ρούχ: Ο άρχοντας που μετατρέψε την κληρονομιά του Τιμούρ σε πολιτιστικό κέντρο στο Χεράτ

Ο Σαχ Ρούχ ήταν ο μικρότερος γιος του Τιμούρ, ο οποίος κέρδισε τις διαδοχικές μάχες μετά τον θάνατο του πατέρα του και άρχισε την τιμούριδη πολιτεία από το 1405 έως το 1447. Μετακίνησε την πρωτεύουσα στο Χεράτ· με την ειρηνική του πολιτική και την προστασία τέχνης και επιστήμης, θεωρείται αρχηγός της «Τιμουρίδικας Αναγέννησης».

Σαχ Ρούχ: Ο άρχοντας που μετατρέψε την κληρονομιά του Τιμούρ σε πολιτιστικό κέντρο στο Χεράτ
Εικόνα: 1435-1436 artist / Wikimedia Commons (Public domain)

Ο Σαχ Ρούχ ήταν ο μικρότερος από τους τέσσερις γιους του Τιμούρ, και ο πατέρας του τον είχε αναλάβει την ευθύνη του Χορασάν. Μετά τον θάνατο του Τιμούρ το 1405 ξέσπασε διαδοχικός αγώνας μεταξύ των γιών και των εγγονών του· ο Σαχ Ρούχ κατέλαβε τη Σαμαρκάνδη το 1409, γινόμενος ηγέτης της πολιτείας, και ανέδειξε τον γιο του Ουλούγκ Μπεκ κυβερνήτη της Σαμαρκάνδης.

Η κυβέρνησή του

Σε αντίθεση με τον πατέρα του, ο Σαχ Ρούχ εστίασε στη διατήρηση και ανάπτυξη της πολιτείας και όχι σε μακροχρόνιες εκστρατείες κατάκτησης. Εκστράτευσε κατά των Καρά Κογιουνλού, που ενίσχυαν στο δυτικό, και θεμελίωσε διπλωματικές σχέσεις με τη Μινγκ Κίνα και τους Οθωμανούς. Ήταν γνωστός για την αφοσίωσή του στο ισλαμικό δίκαιο.

Χεράτ και πολιτισμός

Ο Σαχ Ρούχ μετέφερε την πρωτεύουσα στο Χεράτ. Η σύζυγός του Γκαουάρ Σαντ χτίσε μεγαλοπρεπείς τζαμί και μαντεσές που φέρουν το όνομά της στο Χεράτ και στο Μασχάντ. Το βιβλιοθήκη-εργαστήρι που ίδρυσε ο γιός του Μπαϊσούνγκουρ άνοιξε νέα εποχή στην μινιατούρα και την τέχνη του βιβλίου, και ο ιστορικός Χαφίζ-ι Αμπρού έγραψε σημαντικές πηγές για την περίοδο.

Θάνατος

Ο Σαχ Ρούχ πέθανε κοντά στο Ράι το 1447 κατά τη διάρκεια εκστρατειάς για να καταστέψει μια επανάσταση. Τον διαδέχτηκε ο γιός του Ουλούγκ Μπεκ, αλλά οι διαδοχικοί αγώνες άρχισαν ξανά σύντομα.

Πρεσβείες στην Κίνα και την Ινδία

Η βασιλεία του Σαχ Ρούχ ήταν μια από τις περιόδους στις οποίες οι Τιμουρίδες χτίσαν τις πιο έντονες διπλωματικές σχέσεις με τον εξωτερικό κόσμο. Πριν τον θάνατό του, ο πατέρας του Τιμούρ προετοίμαζε εκστρατειά κατά της Κίνας· ο Σαχ Ρούχ επέλεξε αντίθετα ειρηνικές σχέσεις με τη δυναστεία των Μινγκ, και πρέσβεις ταξίδευαν μεταξύ των δύο αυλών.

  • Η πρεσβεία στο Πεκίνο (1419–1422): Μια μεγάλη αποστολή που ξεκίνησε από το Χεράτ έφτασε στην αυλή του αυτοκράτορα Μινγκ Γιόνγκλε στο τέλος του 1420 και επέστρεψε το 1422. Το ημερολόγιο που κράτησε ο ζωγράφος Γιάθ αλ-Ντιν, μέλος της αποστολής, είναι πολύτιμο μαρτύριο που περιγράφει τελετές, δρόμους και πόλεις στην Κίνα· το κείμενο συμπεριλήφθηκε και στο έργο του Χαφίζ-ι Αμπρού.
  • Η πρεσβεία στην Ινδία (1442–1444): Ο ιστορικός Αμπντ αλ-Ραζάκ Σαμαρκάνδι ταξίδεψε με το πλοίο ως πρέσβης του Σαχ Ρούχ στο Καλικούτ στη νοτιοδυτική ακτή της Ινδίας και στο βασίλειο της Βιγιαγιάναγκαρά. Η αναφορά του είναι σημαντική πηγή για την εμπορική ζωή της περιοχής εκείνη την εποχή.

Ο αγώνας με τους Καρά Κογιουνλού

Στο δυτικό, οι Καρά Κογιουνλού, που είχαν ενισχύσει στην Αζερμπαϊτζάν και το Ιράκ, γίνησαν το μεγαλύτερο στρατιωτικό πρόβλημα του Σαχ Ρούχ. Ηγήθηκε τριών μεγάλων εκστρατειών στην περιοχή: το 1420–1421, το 1429 και το 1434–1435. Καθώς εξέβαινε στην πρώτη, πέθανε ο ηγέτης των Καρά Κογιουνλού Καρά Γιούσεφ· ο Σαχ Ρούχ νίκησε τους γιους του και μπήκε στην Ταμπρίζ. Αλλά κάθε φορά που η τιμούριδη στρατιά αναχωρούσε, οι Καρά Κογιουνλού ανακτούσαν δύναμη.

Ο Σαχ Ρούχ επέλεξε λοιπόν, αντί να κυβερνά την περιοχή απευθείας, να αναγνωρίσει ως κυβερνήτες εκείνους τους πρίγκιπες των Καρά Κογιουνλού που δήλωναν πιστότητα σε αυτόν. Αυτή η προσέγγιση έφερε ειρήνη βραχυπρόθεσμα, αλλά μετά τον θάνατό του οι Καρά Κογιουνλού γίνησαν αρκετά δυνατοί για να προχωρήσουν στα τιμούριδα εδάφη. Η μακρά ειρήνη της βασιλείας του Σαχ Ρούχ έθεσε και τα θεμέλια για την ανθοφορία του πολιτιστικού života στο Χεράτ.

Η ιστοριογραφία απολάυσε επίσης κρατική υποστήριξη στην αυλή του Σαχ Ρούχ. Στο αίτημα του άρχοντα, ο Χαφίζ-ι Αμπρού παρήγαγε τόσο μια γενική παγκόσμια ιστορία όσο και γεωγραφικά έργα. Ο γιός του Ουλούγκ Μπεκ, με το παρατηρητήριο που ίδρυσε στη Σαμαρκάνδη και τους αστρικούς πίνακες που συνθέτησε, γίνεται ο πιο λαμπερός εκπρόσωπος της επιστημονικής και καλλιτεχνικής κίνησης που ξεκίνησε στην βασιλεία του πατέρα του.

Ο τιμούριδος κόσμος μετά τον Σαχ Ρούχ

Μετά τον θάνατο του Σαχ Ρούχ το 1447, τα τιμούριδα εδάφη διασπάστηκαν γρήγορα. Ο Ουλούγκ Μπεκ, που ανέλαβε τον θρόνο στη Σαμαρκάνδη, σκοτώθηκε το 1449 με εντολή του δικού του γιού Αμπντ αλ-Λατίφ· αυτός ο τέλος του άρχοντα-ερυδίτη μετράται μεταξύ των πιο πικρών γεγονότων της τιμούριδης ιστορίας.

Παρόλο την πολιτική διάσπαση, το πολιτιστικό ζωή που ξεκίνησε ο Σαχ Ρούχ στο Χεράτ συνέχισε. Υπό τον Χουσεϊν Μπαϊκάρα, που άρχισε το Χεράτ από το 1469 έως το 1506, η πόλη ανθοφόρησε ξανά: ο Αλί-Σιρ Ναβαΐ, ο μεγάλος ποιητής της Τσαγκατάι Τουρκικής, υποστήριξε τόσο τη λογοτεχνία όσο και την οικοδομική δραστηριότητα ως βεζίρης, ενώ ο μινιατούρας μάστερ Μπιχζάντ αντιπροσώπευσε την κορυφή της χερατινής σχολής ζωγραφικής. Αυτή η κληρονομιά μεταφέρθηκε αργότερα στα αύλους των Σαφαβίδων και Μογόλων.

Πηγές και επιπλέον ανάγνωση

  1. Τουρκία Διγιάνετ Βακφί Ισλάμ Ανσικλοπεδισι, «Σαχρούχ».
  2. Χαφίζ-ι Αμπρού, Ζουμπντάτ αλ-Ταουαρίχ.
  3. Encyclopaedia Britannica, «Shāh Rokh».
  4. Μπιάτρικς Φόρμπς Μάντς – Power, Politics and Religion in Timurid Iran (Cambridge University Press, 2007)
  5. Γιάθ αλ-Ντιν Νακασ – Account of the embassy to China (in Hafiz-i Abru, Zubdat al-Tawarikh)
  6. Αμπντ αλ-Ραζάκ Σαμαρκάνδι – Matla al-Sa'dayn
  7. Μπιάτρικς Φόρμπς Μάντς – Power, Politics and Religion in Timurid Iran (Cambridge University Press, 2007)
  8. Encyclopaedia Iranica – "Herat iii. History, Medieval Period"
Κοινοποίηση
Ακολουθήστε το YulaHubΜάθετε πρώτοι τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας.
RSS

Αφήστε ένα σχόλιο

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα απαιτούμενα πεδία επισημαίνονται με *