Ο Ρουά ήρθε να ηγηθεί των Ούννων μαζί με τον αδερφό του Οκτάρ, κυβερνώντας μόνος του μετά τον θάνατο του Οκτάρ. Στην εποχή του οι Ούννοι χτίσαν ένα ισχυρό κέντρο κατά langs του Δανούβιου και στην Παννωνία.
Σχέσεις με την Ανατολική Αυτοκρατορία
Ο Ρουά ανάγκασε τον ανατολικό ρωμαϊκό αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β' να πληρώνει στους Ούννους χρυσό κάθε χρόνο· σύμφωνα με τις πηγές ο φόρος ήταν 350 ρωμαϊκές λίβρες (περίπου 115 χιλιόγραμμα) χρυσού το χρόνο. Ο Ρουά απαιτούσε επίσης την επιστροφή ουννικών υπηκόων που είχαν φύγει σε ρωμαϊκό έδαφος.
Συμμαχία με τη Δυτική Αυτοκρατορία
Ο ισχυρός δυτικός ρωμαϊκό στρατηγός Αέτιος είχε περάσει χρόνο ως όμηρος μεταξύ των Ούννων στη νεότητά του και είχε στενές σχέσεις με τον Ρουά. Ουννικά στρατεύματαστήριξαν τον Αέτιο πολλές φορές στα εμφύλια του πολέμους και στις εκστρατείες του στη Γαλλία· ως αντάλλαγμα, γίνεται γνωστό ότι εκχωρήθηκαν στους Ούννους εκτάσεις στην Παννωνία.
Θάνατος
Ο Ρουά πέθανε το 434 ενώ ετοίμαζε νέα εκστρατεία κατά της Ανατολικής Αυτοκρατορίας· ο εκκλησιαστικός ιστορικός Σωκράτης αποδίδει τον θάνατό του σε κεραυνό. Διάδοχοι του έγιναν οι ανεψιοί του Μπλέντα και Αττίλα.
Ο θάνατος του αδερφού του Οκτάρ
Ο αδερφός του Ρουά, Οκτάρ (Όπταρ), ηγούνταν του δυτικού πτέρυγα των Ούννων. Σύμφωνα με τον εκκλησιαστικό ιστορικό Σωκράτη Σχολαστικό, ο Οκτάρ πέθανε ξαφνικά μια νύχτα περίπου το 430, μετά από υπερβολική κατανάλωση τροφής, κατά τη διάρκεια εκστρατείας κατά των Βουργούνδων στη ρενοτική περιοχή. Χαμένος τον ηγέτη του, το ουννικό δύναμη υπέστη σοβαρή ήττα από τους Βουργούνδους. Μετά από αυτό το γεγονός η αρχή των Ούννων συγκεντρώθηκε μόνο στα χέρια του Ρουά. Επειδή ο λόγος του Σωκράτη γράφτηκε από θρησκευτική προοπτική, τα στοιχεία του διαχειρίζονται με προσοχή.
Η επιδρομή στη Θράκη το 422
Ο συγχρονικός χρονιογράφος Μαρκελλίνος Κόμης καταγράφει ότι το 422 οι Ούννοι λύμαίνονταν τη Θράκη. Πολλοί ιστορικοί αποδίδουν αυτή την επιδρομή στην ηγεσία του Ρουά· θεωρείται ότι η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία άρχισε τις πρώτες της τακτικές χρυσές πληρωμές στους Ούννους μετά από αυτή την επιδρομή. Την εποχή εκείνη μέρος του ανατολικού ρωμαϊκού στρατού πολεμούσε τους Σασσανίδους στα περσικά σύνορα, και αποδέχεται ότι οι Ούννοι εκμεταλλεύτηκαν αυτόν τον χρόνο. Έτσι οι Ούννοι άρχισαν να χτίζουν μια σχέση βασισμένη σε τακτικό φόρο και όχι σε ληστεία.
Η επιστροφή του Αετίου το 433
Στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ο στρατηγός Αέτιος βρήκε καταφύγιο στους Ούννους μετά την ήττα του το 432 από τον αντίπαλο Βονίφακιο. Την επόμενη χρονιά, το 433, επέστρεψε στην Ιταλία με υποστήριξη Ούννων που παρείχε ο Ρουά και ανακτάται την παλιά του δύναμη στην αυτοκρατορική αίθουσα. Αυτή η βοήθεια είναι ένα από τα πιο ξεκάθαρα παραδείγματα της συμμαχίας μεταξύ Ούννων και Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Θεωρείται ότι η εκχώρηση ορισμένων εκτάσεων στην Παννωνία στους Ούννους συνδέεται με αυτή την περίοδο· ωστόσο, τα ακριβή όρια της περιοχής και η ημερομηνία της μεταβίβασης διαφωνούνται.
Η τελευταία πρεσβεία και οι φυγάδες φυλές
Σύμφωνα με τον Πρίσκο, στο τέλος της ζωής του ο Ρουά θύμωσε που μερικές φυλές κατά langs του Δανούβιου είχαν πάει στην ρωμαϊκή πλευρά. Απαιτούσε την επιστροφή φυλών όπως οι Αμιλζούροι, Ιτιμάροι, Τουνσούρες και Βοίσκοι, και ανακοίνωνε ότι θα σπάσει την ειρήνη αν δεν παραδοθούν. Ενώ η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ετοίμαζε να στείλει τους Πλίνθα και Επιγένη ως πρέσβεις, ο Ρουά πέθανε. Οι διαπραγματεύσεις έγιναν τότε με τους ανεψιούς του Μπλέντα και Αττίλα και ολοκληρώθηκαν με τη Συνθήκη του Μάργου το 435· η προϋπόθεση για την επιστροφή φυγάδων περιελάμβανεται επίσης σε αυτή τη συνθήκη.
Το όνομα του Ρουά στις πηγές και το ουννικό κέντρο
Το όνομα του Ρουά γράφεται σε διαφορετικές μορφές στις πηγές: τα ελληνικά κείμενα έχουν «Ρούα» ή «Ρούγκας», ενώ οι αφηγήσεις λατινικής και γοτθικής προέλευσης δείχνουν τις μορφές «Ροάς» ή «Ρουγίλα». Αυτή η ποικιλία οφείλεται στην ακουστική μετάδοση των ουννικών ονομάτων από ρωμαϊκούς συγγραφείς. Στην εποχή του Ρουά το κέντρο της ουννικής εξουσίας συγκεντρωνόταν γύρω από το Μεγάλο Ουγγρικό Πεδίο και την κοιλάδα της Τίσζας βόρεια του Δανούβιου. Γίνεται γνωστό ότι οι κοινότητες υποταγμένες στους Ούννους περιλάμβαναν γερμανικούς λαούς όπως οι Γότθοι· αυτή η πολυεθνική δομή επεκτάθηκε ακόμη περισσότερο στην εποχή του Αττίλα.
Πηγές και επιπλέον ανάγνωση
- Πρίσκος, Ιστορία φрагμέντα.
- Σωκράτης Σχολαστικός, Εκκλησιαστική Ιστορία, βιβλίο VII.
- Encyclopaedia Britannica, “Hun”.
- Μαρκελλίνος Κόμης, Χρονικόν (μετάφραση και σχόλια από Μπράιαν Κρόκ, 1995)
- Πίτερ Χέθερ, The Fall of the Roman Empire: A New History, 2005
- Όττο Γ. Μαένχεν-Χέλφεν, The World of the Huns: Studies in Their History and Culture, University of California Press, 1973
Αφήστε ένα σχόλιο
Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα απαιτούμενα πεδία επισημαίνονται με *