Οι Αϋβιδίδες πήραν το όνομά τους από τον πατέρα του Σαλαδίν, τον Najm al-Din Ayyub. Αυτή η οικογένεια κουρδικής καταγωγής ανέδρως κατά την υπηρεσία του ruler των Zengid, Nur al-Din Mahmud. Ο Σαλαδίν στάλθηκε στην Αίγυπτο μαζί με τον θείο του Shirkuh και το 1169 έγινε βεζίρ του Φατιμιδικού χαλίφη.
Το τέλος των Φατιμιδών και η ενοποίηση
Το 1171 ο Σαλαδίν τερμάτισε το Φατιμιδικό Χιλαφάτο και διέταξε την ανάγνωση του Παρασκευαστικού Ιερού Λόγου (khutbah) στο όνομα του Αμπασιδικού χαλίφη. Μετά τον θάνατο του Nur al-Din το 1174, κατέλαβε επίσης τη Συρία, δημιουργώντας μια ένωση που περιέβαλλε τα κράτη των Σταυροπόρων. Η κατασκευή του Φρούρου του Καΐρου ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του.
Η Χαττίν και η Ιερουσαλήμ
Στις 4 Ιουλίου 1187 στη Χαττίν, κοντά στη Θάλασσα της Γαλιλαίας, απέδωσε μια καταστροφική ήττα στον στρατό του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ. Στις 2 Οκτωβρίου 1187 αποδέχτηκε την παράδοση της Ιερουσαλήμ· η παροχή ασφαλούς αποχώρησης στους κατοίκους της έναντι λύτρωσης τον έκανε μια σεβαστή προσωπικότητα ακόμη και σε δυτικές πηγές.
Η Τρίτη Σταυροφορία
Στην Τρίτη Σταυροφορία, η οποία ξεκίνησε μετά την πτώση της Ιερουσαλήμ, ο Βασιλιάς Ρίτσαρδ ο Λιοντοκαρδός της Αγγλίας ανακατέκτησε την Άκρη αλλά δεν κατάφερε να πάρει την Ιερουσαλήμ. Σύμφωνα με τον Συμβιβασμό της Jaffah (Ramla) που υπογράφη το 1192, η Ιερουσαλήμ παρέμεινε στα χέρια των Μουσουλμάνων και επιτράπηκε στους Χριστιανούς προσκυνητές να την επισκέπτονται. Ο Σαλαδίν πέθανε στη Δαμάσκο το 1193.
Επιδράσεις μετά τα γεγονότα
Μετά τον θάνατο του Σαλαδίν, το κράτος χωρίστηκε μεταξύ του αδελφού του, al-Adil, και των γιων του. Το 1229 ο Σουλτάν al-Kamil ceded προσωρινά την Ιερουσαλήμ μέσω συμβιβασμού στον Ιερό Ρωμαϊκό Αυτοκράτορα Frederick II. Οι Kipchak μαμλούκοι που αγοράστηκαν από τον Σουλτάν al-Salih Ayyub κατέλαβαν την εξουσία στην Αίγυπτο το 1250, και οι αϋβιδιδικές κλάσεις στη Συρία έπαψαν με την πολωνική εισβολή του 1260.
Πηγές και περαιτέρω ανάγνωση
- Ibn Shaddad, al-Nawadir al-sultaniyya (βιογραφία του Σαλαδίν).
- Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, “Eyyûbîler” και “Selâhaddîn-i Eyyûbî”.
- Encyclopaedia Britannica, “Saladin” και “Ayyubid dynasty”.
Αφήστε ένα σχόλιο
Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα απαιτούμενα πεδία επισημαίνονται με *